Korku

Korku, soyutlaştıkça çoğalır. İnsan neden korktuğunu bilmediği sürece bunun onu daha başka korkuları sürükleyeceğinden korkar. Korkusuzluğu kırılan insan hep karanlığa birer adım yaklaşır. O karanlık bazen başka bir güç yada ışık aydınlatmadıkça karamsarlığın bulutlarıyla kaplanır. Bulutlar güneşle arasına girdikçe hayatta adımlar zorlaşır. Ama korkmuyorum diye sarıldıkça hayata, hayat yeni korkular üretir. Ama sevgi tüm korkuları uzaklaştırmaya yeter tek başına. Yeterki hayattan seveceğimiz birileri yanımızda olsun yada hayat bize bir şeyleri sevdirsin.